التهاب مفاصل

علل و درمان التهاب مفاصل

در این مقاله آموزشی، که جزو آموزش های ارتوپدی عمومی سایت دکتر حسین اتحادی هست می پردازیم به :

تورم مفصلی یا التهاب مفاصل وضعیتی که در اثر تجمع بیش از اندازه مایعات در یک مفصل یا اطراف آن ، معمولاً زانو ایجاد میشود. که معمولاً به آن آب روی زانو یا مایع روی زانو گفته می شود ، بیشتر در اثر عفونت ، آسیب و آرتروز به وجود می آید. مایعات اضافی علاوه بر ایجاد تورم ، منجر به درد و سفتی نیز می شوند. این نوع از تورم تمایل دارد که مفاصل بزرگتر مانند زانو ، شانه ، آرنج یا مچ پا را تحت تأثیر قرار دهد. این یک تورم عادی نیست بلکه ناشی از التهاب ، آلرژی ، نارسایی قلبی و سایر شرایط میباشد.

علائم التهاب مفاصل

صرف نظر از اینکه چه چیزی باعث ایجاد مایعات در مفصل شما می شود ، علائم التهاب مفاصل مشابه هستند. ولی شدت علائم التهاب مفاصل در افراد متفاوت است. علائم شامل موارد زیر است:

تورم: از یک ورم ملایم و عمومی گرفته تا تورم و التهاب شدید ( التهاب مفاصل )

درد: از ضربان کسل کننده گرفته تا درد شدیدی که حرکت را محدود می کند

سختی: محدود کردن دامنه حرکت مفصل یا محدود کردن حرکت به طور کامل

قرمزی و گرما: همراه با التهاب مفاصل موضعی است

بسته به آنچه که باعث ایجاد تورم در مفصل یا التهاب مفاصل شما می شود، علائم دیگری نیز می توانید داشته باشید مانند:

کبودی و خونریزی در فضای مفصلی (ناشی از آسیب)

تب ، لرز ، ضعف (در صورت وجود عفونت)

از دست دادن پیشرونده عضلات (ناشی از آرتروز طولانی مدت ، مهار عضلات آرتروژنیک نیز نامیده می شود)

یک عارضه رایج در تورم مفصلی ، تشکیل گره پر از مایع در فضای مفصل است که به کیست بیکر معروف است. این امر زمانی ایجاد می شود که میزان مایع مفصلی به حدی زیاد باشد که دوباره توسط بدن قابل جذب نباشد. اگرچه کیست بیکر کوچکتر ممکن است علائمی ایجاد نکند ، اما گاهی اوقات بزرگترها را می توان احساس کرد و با حرکت باعث درد می شود.

علل التهاب مفاصل

تورم نشانه التهاب مفصل است و به طور کلی می تواند به عنوان عفونی (سپتیک) یا غیر عفونی (آسپتیک) طبقه بندی شود. تورم مفصلی ناشی از عفونت “آرتروز سپتیک” نامیده می شود که می تواند نتیجه یک آسیب یا آرتروز باشد.

عفونت در التهاب مفاصل

آرتروز سپتیک ، بیشتر به دلیل عفونت در مفصل ایجاد می شود. عفونت می تواند از طریق زخم ایجاد شود ، مانند آسیب عمیق. یک عفونت در جریان خون که به آن عفونت سیستمیک نیز گفته می شود می تواند در یک مفصل باعث تورم و مایعات اضافی شود. وقتی تورم در اثر عفونت ایجاد می شود ، شروع علائم معمولاً سریع و به شدت احساس می شود. در زمینه عفونت مفصلی ، تورم معمولاً بسیار دردناک است ، خصوصاً با حرکت.

التهاب مفاصل
التهاب مفاصل

شرایط خاص می تواند خطر ابتلا به آرتروز سپتیک ( التهاب مفاصل ) را افزایش دهد ، از جمله:

  • سن بالا
  • دیابت
  • تزریق وریدی
  • تعویض مفصل
  • جراحی مفصل
  • آرتروز

سیستم ایمنی تضعیف شده (مانند عفونت پیشرفته HIV ، گیرندگان پیوند اعضا یا بیمارانی که تحت شیمی درمانی هستند) سایر موارد همانند: علل قارچی ، ویروسی و انگلی معمولاً با یک سیستم ایمنی ضعیف یا سرکوب شده در ارتباط هستند.

جراحت در التهاب مفاصل

آسیب های ورزشی یکی از دلایل شایع تورم مفصلی است، به ویژه در زانو. آسیب ها – از جمله صدمات ناشی از تصادف رانندگی ، سقوط جدی یا ضربه شدید – نیز می توانند منجر به تورم شوند. این آسیب ممکن است سایر قسمت ها را نیز درگیر کند همانند استخوان ، بافت های همبند (مانند تاندون ها و رباط ها) یا غضروف مفصل (مانند منیسک) باشد.

استرس مکرر روی مفصل نیز می تواند باعث تورم شود. این نوع آسیب پس از تکرار حرکات مکرر اتفاق می افتد و معمولاً مربوط به یک شغل یا یک فعالیت ورزشی است. در افراد مبتلا به تورم مفصلی ناشی از آسیب های استرس مکرر ، بورسیت (یعنی التهاب کیسه‌های حاوی مایع، که در اطراف مفاصل وجود دارند و باعث کاهش اصطکاک ساختمان‌های مجاور خود می‌شوند) و تنوسینوویت (التهاب غلاف تاندون در محل اتصال عضله به استخوان) نیز شایع است. درد ، تورم ، سفتی و دشواری در کشش یا چرخش مفصل از علائم رایج تورم مربوط به آسیب است.

آرتروز در التهاب مفاصل

در بیماران مبتلا به آرتروز ، تجمع مایعات و تورم مفصل شایع است. آرتروز می تواند مداوم (مزمن) باشد و یا باعث بروز التهاب ناگهانی (حاد) شود ، که می تواند منجر به تورم شود.

به طور کلی ، آرتروز دو نوع دارد:

اُستئوآرتریت (که به آرتریت “سایش و پارگی” نیز معروف است)

آرتریت خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید ، نقرس ، آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان و آرتریت پسوریازیس که در آن سیستم ایمنی به طور مستقیم یا غیرمستقیم به بافت های مفصلی حمله می کند.

تورم مفصلی در اُستئوآرتریت در درجه اول زانو را تحت تأثیر قرار می دهد و بیشتر با آسیب مفصلی همراه است در حالی که با آرتریت خود ایمنی، تورم مفصلی ممکن است با التهاب مزمن یا ظاهر شدن ناگهانی علائم به صورت حمله همراه باشد . حملات بخصوص با نقرس شایع است، یک اختلال خود ایمنی که با تجمع کریستالهای اسید اوریک در فضای مفصل (عمدتا انگشت شست) مشخص می شود. علائم نقرس ممکن است شدید باشد و به سرعت ظاهر شود و منجر به مایع اضافی در اطراف مفصل شود. تورم مفصلی می تواند به دلیل آرتروز ، آسیب یا حتی عفونت ایجاد شود. علایم بدون توجه به علل مشابه هستند. پی بردن به اینکه چه شرایطی می تواند باعث تورم مفصلی شود و چگونه می توان از وجود آن آگاه شد می تواند به شما کمک کند تا به موقع تحت درمان قرار بگیرید.

تشخیص التهاب مفاصل

تشخیص تورم مفصلی ممکن است شامل معاینه فیزیکی ، آزمایشات تصویربرداری و ارزیابی آزمایشگاهی مایعات روی مفصل شما باشد. علاوه بر این پزشک ، سابقه پزشکی ، سلامت فعلی و سایر علائم شما را نیز بررسی می کند.

معاینه فیزیکی برای تشخیص التهاب مفاصل

پزشک مفصل شما را به طور کامل معاینه می کند. آنها مفصل را لمس و خم می کنند ، که می تواند چیزهای زیادی را در مورد آنچه باعث برآمدگی است نشان دهد. به طور مثال:

در معاینه فیزیکی آرتروز، بافت روان کننده بین مفاصل ، که سینوویوم نامیده می شود هنگام لمس ، به شدت نرم است. به استثنای نقرس ، تورم بیشتر انواع آرتروز ، تدریجی خواهد بود..

عفونت های مفصلی به سرعت ایجاد شده و باعث درد و قرمزی بیش از حد می شوند.

تورم حاد همراه با ناتوانی در تحمل وزن ممکن است پارگی رباط یا شکستگی زانو را نشان دهد.

آنها همچنین می توانند تعیین کنند که آیا کیست بیکر ایجاد شده است یا خیر.

تست های تصویربرداری برای التهاب مفاصل

پس از معاینه زانو ، پزشک ممکن است آزمایشات تصویربرداری را برای تعیین علت دقیق تجویز کند. هر آزمون مزایا و محدودیت های خود را دارد. آزمایشات می تواند شامل موارد زیر باشد:

در سونوگرافی از امواج صوتی برای تجسم استخوان و بافت های همبند استفاده می شود. می تواند برای تایید آرتروز یا التهاب تاندون ها یا رباط ها استفاده شود. غیرتهاجمی و قابل حمل بودن سونوگرافی مزیت به حساب می آید، ولی در مقایسه با سایر اشکال تصویربرداری ، کمتر قادر است تا بافت های نرم را به تصویر بکشد که یک اشکال بزرگ در نظرگرفته می شود.

اشعه ایکس و سی تی اسکن که هر دو از اشعه یونیزه کننده استفاده می کنند ، برای تشخیص و توصیف شکستگی استخوان و آرتروز مناسب ترند.

در تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا ام آر آی ، از میدان های مغناطیسی و امواج رادیویی برای تصویر برداری استفاده می کند. برای عکس برداری از بافت نرم ، غضروف و ساختارهای مفصلی استفاده می شود که آزمایش های دیگر نمی توانند. گاهی اوقات شامل استفاده از ماده حاجب داخل وریدی است.

تجزیه و تحلیل مایعات مفصلی در التهاب مفاصل

پزشک شما ممکن است بخواهد مایعات را از مفصل متورم شما تخلیه کند. این به کاهش فشار و تسکین مقداری از درد کمک می کند. مایعی که به مایع سینوویال معروف است ، طی روشی به نام آرتروسنتز برداشته می شود. پزشک شما مایعات را بررسی کرده ، همچنین ممکن است تصمیم بگیرد نمونه ای را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه بفرستد. مایع سینوویال معمولاً شفاف و دارای چسبناکی سفیده تخم مرغ است. هرگونه تغییر در شکل ، بافت و ترکیب سلولی آن می تواند سرنخ هایی را در مورد علت اصلی تورم مفصل ارائه دهد.

مایع سینوویال می تواند اطلاعات ارزشمندی را فراهم کند که شامل موارد زیر است :

مایع اگر ابری مانند باشد ممکن است آرتریت روماتوئید را نشان دهد که به دلیل افزایش گلبول های سفید خون (به طور کلی بیش از ۱۰ هزار در میلی متر مکعب ایجاد میشود)

مایع سبز- زرد رنگ ممکن است عفونت را نشان دهد ، به ویژه اگر تعداد گلبول های سفید خون بیشتر از۲۰.۰۰۰ میلی متر مکعب باشد. آثار چرک نیز ممکن است دیده شود.

مایعات طلایی معمولاً با نقرس در ارتباط است. معاینه میکروسکوپی همچنین ممکن است بلورهای اسید اوریک مانند سوزن را نشان دهد.

مایعات خونی یا صورتی می تواند خون را نشان دهد ، نشانه آسیب مفصل است.

مایعات شفاف معمولاً همراه با آرتروز دیده می شود زیرا هیچ التهابی را شامل نمی شود.

در صورت مشکوک بودن به عفونت ، آزمایشگاه همچنین ممکن است کشت میکروبی برای رشد و جداسازی باکتری ها یا قارچ های متخلف انجام دهد.

تشخیص تورم مفصلی اغلب شامل معاینه فیزیکی و آزمایش های تصویربرداری ، مانند سونوگرافی ، اشعه ایکس و حتی اسکن ام آر آی است. اگر پزشک مایعات را از زانوی شما تخلیه کند ، آنها آن را معاینه می کنند و ممکن است یک نمونه را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه بفرستند.

درمان التهاب مفاصل

درمان استاندارد اول پیش رو برای مایعات مفصلی شامل استراحت ، استفاده از یخ ، بی حرکتی و داروی ضد التهاب غیر استروئیدی مانند (ایبوپروفن) یا (ناپروکسن) است.

اگر تورم شما شدید باشد ، ممکن است پزشک بعنوان بخشی از درمان شما مایعات را تخلیه کند. ممکن است بعد از اتمام ، تزریق کورتیزون انجام دهند. این می تواند به سرعت درد و التهاب را کاهش دهد ، به خصوص اگر آسیب شدید یا آسیب مفصلی از آرتروز وجود داشته باشد.

عفونت ها را معمولاً می توان با یک دوره ۱۴ روزه با طیف وسیعی از آنتی بیوتیک خوراکی مانند سیپروفلوکساسین درمان کرد. انواع جدی تر دیگر ، مانند انواع ناشی از سوزاک سیستمیک یا استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین ، ممکن است به یک دوره آنتی بیوتیک وریدی بین دو تا چهار هفته نیاز داشته باشند.

اگر مبتلا به آرتریت روماتوئید یا فرم دیگری از آرتریت خودایمنی هستید ، می توان اقداماتی برای کنترل وضعیت شما انجام داد. این می تواند شامل استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن ، مانند متوترکسات و هومیرا (آدلیومیماب) با هدف تعدیل پاسخ ایمنی غیر طبیعی باشد.

آرتروپلاستی (جراحی مفصل) مختص آسیب های جدی مفصلی یا ترمیم مفاصل بی حرکت توسط آرتروز است. موارد شدید ممکن است نیاز به تعویض مفصل داشته باشد.

جلوگیری از التهاب مفاصل

در حالی که همیشه نمی توان از تورم مفصل جلوگیری کرد ، مواردی وجود دارد که می توانید برای کاهش قابل توجه رسک ابتلا خود انجام دهید:

لاغر شدن می تواند باعث کاهش استرس در باسن و اندام تحتانی شود.

یک برنامه تمرینی کم تأثیر را شروع کنید. اگر در زانو ، مفصل ران یا مچ پا درد دارید ، از انجام فعالیت های پرتحرک مانند وزنه برداری سنگین یا اسکات عمیق خودداری کنید.

برای تقویت عضلات داخل و اطراف مفصل خود از تمرینات مقاومتی استفاده کنید. این ممکن است شامل استفاده از کش های مقاومتی برای تقویت عضلات شانه و روتاتور کاف باشد.

حرکات کششی. اگر مدت زمان طولانی پشت میز نشسته اید ، کشش های آرام زانو و شانه را قبل از ورزش یا در طول روز انجام دهید.

از مفاصل خود حمایت کنید. در حین ورزشهای تماسی ، پیاده روی یا سایر فعالیتها از یک تکیه گاه استفاده کنید.

التهاب مفاصل، زیاده روی نکنید!

هرگز از توانایی های جسمی خود فراتر نروید ، خصوصاً با افزایش سن. این ممکن است شامل تغییر در انواع ورزش هایی باشد که انجام می دهید (مانند تغییر حالت از دویدن به دوچرخه سواری) یا حتی استفاده از چهارپایه برای وسایل غیر دسترس.

به بدن خود گوش دهید. اگر درد مفصلی ناگهانی یا مداومی دارید ، زودتر از موعد آن را به پزشک معالج خود نشان دهید.

خلاصه التهاب مفاصل

مایعات اضافی در اطراف مفصل که به آن تورم گفته می شود مفاصل بزرگتر مانند زانو را تحت تأثیر قرار می دهد. تورم مفصلی می تواند در نتیجه آسیب ، عفونت یا انواع مختلف آرتروز رخ دهد. در بسیاری از موارد ، می توان مایعات را تخلیه کرد و برای رفع علت (مانند آنتی بیوتیک برای عفونت) اقدامات لازم را انجام داد. صرف نظر از اینکه چه عواملی باعث تورم مفصلی شما می شود ، مراحلی وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از اپیزودهای آینده و بهبود سلامت مفصل انجام دهید.

درد مفصل می تواند خسته کننده باشد ، به ویژه هنگامی که فعالیت منظم شما را محدود می کند. اگر تجمع مایعات در مفصل (مانند زانو ، شانه ، آرنج یا مچ پا) را تجربه کردید ، بلافاصله با پزشک خود صحبت کنید تا علت را مشخص کنید. به تعویق انداختن درمان می تواند منجر به آسیب طولانی مدت به مفاصل و بافت های شما شود.


منبع التهاب مفاصل : www.verywellhealth.com

آواتار دکتر حسین اتحادی

نویسنده

دکتر حسین اتحادی

رتبه ممتاز در آزمون جامع پیش کارورزی در سال تحصیلی ۱۳۸۴-۱۳۸۵ دانشجوی نمونه دانشگاه علوم پزشکی شیراز سال ۱۳۸۵ رتبه اول کشوری پره بورد تخصصی در رشته جراحی استخوان و مفاصل سال ۱۳۹۲ رتبه اول امتحان ارتقا ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارتباط مستقیم با دکتر حسین اتحادی