پارگی مینیسک زانو

پارگی مینیسک زانو

در این مقاله آموزشی، که جزو آموزش های پا سایت دکتر حسین اتحادی هست می پردازیم به :

پارگی مینیسک در اثر پارگی در غضروف است که در بالای استخوان درشت نی قرار دارد و باعث می شود هنگام حرکت مفصل زانو استخوان ران سر بخورد.

حقایقی در مورد مینیسک پاره شده

مینیسک های داخلی و جانبی دو غضروف بزرگ C شکل هستند که در بالای استخوان درشت نی در زانو قرار گرفته اند.

زانو بزرگترین مفصل بدن است.

غضروف داخل مفصل زانو به محافظت از مفصل در برابر فشارهای وارد شده بر روی آن در اثر راه رفتن، دویدن ، کوهنوردی و خم شدن کمک می کند.

پارگی مینیسک به دلیل ضربه ناشی از پیچ خوردن اجباری یا انعطاف پذیری بیش از حد مفصل زانو رخ می دهد.

علائم پارگی مینیسک شامل درد زانو ، تورم ، بیرون آمدن است.

درمان پارگی مینیسک ممکن است شامل مشاهده و فیزیوتراپی با تقویت عضلات برای تثبیت مفصل زانو باشد. هنگامی که اقدامات محافظه کارانه ناکارآمد باشد ، درمان ممکن است شامل جراحی برای ترمیم یا برداشتن غضروف آسیب دیده باشد.

معرفی زانو

زانو بزرگترین مفصل بدن است. زانو اجازه می دهد تا پا در محلی که استخوان ران  به استخوان درشت نی (تیبیا) متصل می شود ، خم شود. زانو خم می شود و امتداد می یابد و بدن می تواند بسیاری از فعالیت ها را از پیاده روی و دویدن گرفته تا کوهنوردی و چمباتمه زدن انجام دهد. ساختارهای مختلفی وجود دارد که زانو را احاطه کرده و به آن خم می شود و از مفصل زانو در برابر آسیب محافظت می کند.

عضلات چهار سر ران و عضله همسترینگ وظیفه حرکت مفصل زانو را بر عهده دارند. هنگامی که عضلات چهار سر ران (در قسمت جلوی ران قرار دارد) منقبض می شوند ، زانو کشیده یا صاف می شود. عضلات همسترینگ ، که در پشت ران قرار دارند ، وظیفه خم کردن زانو را دارند. این عضلات همچنین با محافظت از زانو در برابر آسیب دیدگی با ایجاد ثبات در زانو و جلوگیری از رانده شدن آن در جهاتی که قرار نیست حرکت کند ، مهم هستند.

چهار رباط وجود دارد که مفصل زانو را در حالت استراحت و در حین حرکت  تثبیت می کند: رباط های جانبی پزشکی و جانبی MCL) و (LCLو  رباط های صلیبی قدامی و خلفی .(ACL, PCL)

غضروف درون مفصل ، بالشتک را برای محافظت از استخوانها در برابر فشارهای معمول راه رفتن ، دویدن و کوهنوردی فراهم می کند. مینیسک داخلی و جانبی دو پد ضخیم تر از غضروف های گوه ای شکل هستند که به بالای استخوان درشت نی (استخوان شین) متصل شده اند که به آنها فلات درشت نی گفته می شود. هر مینیسک به شکل C خمیده است ، قسمت جلوی غضروف را شاخ قدامی و قسمت عقب را شاخ خلفی می نامند.

همچنین غضروف مفصلی وجود دارد که سطوح مفصلی استخوانها را در داخل زانو قرار می دهد ، از جمله درشت نی ، استخوان ران و کاسه زانو (کشکک). اصطلاح غضروف پاره شده زانو به آسیب به یکی از مینیسک های C شکل زانو بین استخوان ران و درشت نی اشاره دارد.

مانند هر گونه صدمه در بدن ، وقتی مینیسک آسیب ببیند ، تحریک ایجاد می شود. اگر سطحی که باعث می شود استخوان ها روی مفصل زانو روی یکدیگر بلغزانند ، صاف نباشد، با هر خم شدن یا کشش درد می تواند ایجاد شود. مینیسک ممکن است به دلیل یک واقعه آسیب ببیند یا به دلیل افزایش سن و استفاده بیش از حد به تدریج فرسوده شود و باعث پارگی شدید شود.

پارگی مینیسک زانو

مینیسک پاره شده چیست؟

پارگی مینیسک آسیب ناشی از پارگی غضروف است که در بالای استخوان درشت نی قرار گرفته و باعث می شود هنگام حرکت مفصل زانو استخوان ران سر بخورد. پارگی ها معمولاً با توجه به محل قرارگیری آناتومیکی که  به شکلC  است و شکل ظاهری آنها توصیف می شوند (به عنوان مثال پارگی “دسته سطل” ، منقار طولی و منقار عرضی). در حالی که معاینه فیزیکی ممکن است پیش بینی کند که آیا مینیسک داخلی یا جانبی آسیب دیده است ، اما یک روش تشخیصی ، مانند MRI یا جراحی آرتروسکوپی ، می تواند قسمت خاصی از آناتومی غضروف پاره شده و شکل ظاهری آن را پیدا کند.

پارگی مینیسک زانو

از آنجا که خونرسانی در هر قسمت از مینیسک متفاوت است ، دانستن محل پارگی ممکن است به شما کمک کند تا به راحتی جراحت بهبود یابد (با جراحی یا بدون جراحی). هرچه خون رسانی بهتر باشد ، احتمال بهبودی نیز بیشتر است. لبه خارجی غضروف نسبت به قسمت مرکزی “C” خون رسانی بهتری دارد. خونرسانی به غضروف های زانو نیز با افزایش سن کاهش می یابد و تا ۴۰ سالگی تا ۲۰٪ خونرسانی طبیعی از بین می رود.

چه عواملی باعث پارگی مینیسک می شود؟

پیچش شدید یا توقف ناگهانی می تواند باعث شود که انتهای استخوان ران به قسمت بالای استخوان درشت نی خرد شود ، و غضروف مینیسک را فشرده و پاره کند. این آسیب دیدگی زانو همچنین می تواند با اسکات عمیق یا زانو زدن به خصوص هنگام بلند کردن وزنه سنگین ایجاد شود. آسیب دیدگی ناشی از پارگی مینیسک غالباً در حین فعالیتهای ورزشی به خصوص در ورزشهای تماسی مانند فوتبال و هاکی رخ می دهد، حرکاتی که نیاز به چرخش و توقف ناگهانی دارند. ورزش هایی مانند تنیس ، بسکتبال و گلف نیز می توانند باعث آسیب مینیسک شوند. آسیب ورزشی لازم نیست در حین بازی اتفاق بیفتد اما در عمل نیز ممکن است رخ دهد ، جایی که همین حرکات منجر به آسیب مینیسک شود.

خطر ایجاد پارگی مینیسک با افزایش سن افزایش می یابد زیرا غضروف به تدریج فرسوده می شود و خونرسانی و انعطاف پذیری خود را از دست می دهد. افزایش وزن بدن باعث فشار بیشتر منیسک نیز می شود. فعالیت های روزمره معمول مانند راه رفتن و بالا رفتن از پله ها احتمال سایش ، تحلیل رفتن و پارگی را افزایش می دهد. تخمین زده می شود که از هر ۱۰ بیمار بالای ۶۵ سال شش نفر دچار پارگی مینیسک شدید هستند. بسیاری از این پارگی ها هرگز ممکن است مشکلی ایجاد نکنند.

از آنجا که برخی از الیاف غضروف با رباطهایی که در اطراف زانو قرار دارند ، بهم پیوسته اند ، بسته به مکانیسم آسیب دیدگی ، ممکن است آسیب دیدگی مینیسک با پارگی رباطهای مجاور و  صلیبی همراه باشد.

پارگی مینیسک زانو

در حالی که غضروف های طبیعی “C” یا هلالی شکل هستند ، یک شکل متفاوت وجود دارد که بیضی یا مجزا است. این مینیسک ضخیم تر و مستعد آسیب و پارگی است.

یک تصویر پزشکی از آناتومی زانو به علاوه کل گالری پزشکی آناتومی و فیزیولوژی انسان را مشاهده کنید

پارگی مینیسک زانو

آسیب دیدگی پارگی مینیسک اغلب در هنگام فعالیت های ورزشی به خصوص در ورزش های تماسی مانند فوتبال و هاکی رخ می دهد

علائم و نشانه های پارگی مینیسک چیست؟

خیلی اوقات ، پارگی منیسک علائم یا مشکلی ایجاد نمی کند. با این حال ، برخی از افرادی که دچار مینیسک پاره شده اند دقیقاً می دانند که چه زمانی به زانوها آسیب زده اند. ممکن است درد حاد زانو وجود داشته باشد و بیمار در واقع صدای ترک خوردن استخوان خود را بشنود یا احساس کند. مانند هر آسیب ، یک واکنش التهابی نیز وجود دارد ، از جمله درد و تورم. تورم داخل مفصل زانو از پارگی مینیسک معمولاً چند ساعت طول می کشد و بسته به میزان درد و تجمع مایع ، حرکت در زانو ممکن است دشوار شود. هنگامی که مایعات در ناحیه محصور مفصل زانو جمع می شود ، کشیدن یا صاف کردن کامل زانو ممکن است دشوار و دردناک باشد ، زیرا زانو بیشترین فضای موجود را در حدود ۱۵ درجه خم شدن دارد.

در برخی شرایط ، ممکن است لزوماً میزان تورم برای مشاهده آن کافی نباشد. بعضی اوقات ، بیمار از آسیب اولیه مطلع نیست اما شروع به یادآوری علائمی می کند که بعداً ایجاد می شوند. علاوه بر این ، ممکن است آسیب حاد وجود نداشته باشد. غضروف زانو ممکن است در اثر افزایش سن ، آرتروز و فرسودگی مینیسک، آسیب دیده و باعث پارگی مینیسک تحلیل برنده شود.

پس از آسیب ، ممکن است با برطرف شدن پاسخ التهابی اولیه ، تحریک مفصل زانو به تدریج فروکش کرده و نسبتاً طبیعی احساس شود. با این حال ، علائم دیگر ممکن است به مرور زمان ایجاد شوند و ممکن است شامل همه یا موارد زیر باشد:

  • درد با دویدن یا راه رفتن در مسافت های طولانی تر
  • تورم متناوب مفصل زانو: در بسیاری از مواقع ، زانو با مینیسک پاره شده احساس “سفتی” می کند.
  • ترق تروق ، به ویژه هنگام بالا رفتن یا پایین آمدن از طبقه پایین
  • خالی کردن زانو (احساس ناپایداری زانو و احساس تسلیم شدن زانو): بندرت اتفاق می افتد ولی ممکن است  زانو در واقع از جای خود خارج شده و باعث سقوط بیمار می شود.
  • قفل شدن (یک بلوک مکانیکی که نمی توان زانو را کاملاً کشیده یا صاف کرد): این اتفاق زمانی رخ می دهد که یک قطعه مینیسک پاره بر روی خود تا شود و دامنه حرکتی مفصل زانو را مسدود کند. زانو “گیر می کند” ، معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ درجه خم می شود و نمی تواند از آن حالت خم شود یا صاف شود.

پزشکان چگونه پارگی مینیسک را تشخیص می دهند؟

تشخیص آسیب دیدگی زانو با شرح حال و معاینه فیزیکی آغاز می شود. اگر یک آسیب حاد وجود داشته باشد ، پزشک در مورد مکانیسم آن آسیب سوال می کند تا فشارهایی را که روی زانو وارد شده است ، کم کند. با شکایات درد مزمن زانو ، آسیب اولیه ممکن است به خاطر سپرده نشود ، اما بسیاری از بیمارانی که در مسابقات ورزشی یا تمرینات شرکت می کنند ، می توانند زمان و جزئیات خاص آسیب را مشخص کنند. افراد غیر ورزشکار ممکن است پیچ و تاب یا خمیدگی عمیق در محل کار یا انجام کارهای خانه را به خاطر بیاورند.

معاینه بدنی زانو یک هنر واقعی دارد. از طریق بازرسی (نگاه کردن) ، لمس کردن (احساس) و اعمال مانورهای تشخیصی خاص ، پزشک ، مربی یا فیزیوتراپیست ممکن است اغلب تشخیص پارگی مینیسک را بدهند.

معاینه بدنی اغلب شامل لمس مفصل برای گرما و نواحی حساسیت ، ارزیابی پایداری رباط ها و آزمایش دامنه حرکتی مفصل زانو و قدرت عضلات چهار سر ران و عضلات همسترینگ است. آزمایش های زیادی برای ارزیابی ساختارهای داخلی زانو انجام شده است. آزمایش McMurray که به نام جراح ارتوپدی انگلیس نامگذاری شده است ، بیش از ۱۰۰ سال است که برای تشخیص بالینی پارگی مینیسک استفاده می شود. متخصص در حالی که ، زانو را خم کرده و استخوان درشت نی را می چرخاند ، مفصل را لمس میکند. در صورت احساس کلیک ، آزمایش برای پارگی احتمالی مثبت است.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تایید تشخیص پارگی مینیسک انتخاب شده است. این یک آزمایش غیرتهاجمی است که می تواند ساختارهای داخلی زانو ، از جمله غضروف و رباط ها ، سطح استخوان ها و عضلات و تاندون های مفصل زانو را تجسم کند. یکی از مزایای اضافی MRI قبل از جراحی این است که با دانستن آناتومی ، جراح ارتوپد می تواند یک جراحی بالقوه زانو را برنامه ریزی کند و قبل از شروع عمل درمان های جایگزین را با بیمار در میان بگذارد.

پارگی مینیسک زانو

ازتصویر برداری با  اشعه ایکس ساده نمی توان برای تشخیص پارگی مینیسک استفاده کرد اما ممکن است در یافتن تغییرات استخوانی از جمله شکستگی ، آرتروز و شل شدن استخوان در مفصل مفید باشد. در بیماران مسن ، هنگام ایستادن بیمار ممکن است از هر دو زانو اشعه ایکس گرفته شود. این اجازه می دهد تا فضاهای مفصلی برای ارزیابی درجه سایش غضروف مقایسه شود. غضروف ها فضای مفصلی را اشغال می کنند و اگر فضای مفصلی باریک شود ، ممکن است نشان دهنده وجود غضروف کمتری باشد که احتمالاً ناشی از بیماری است. با اشعه ایکس ساده ممکن است سایر دلایل درد زانو ، از جمله آرتروز و ورم کاذب نیز کشف شود.

قبل از استفاده گسترده از MRI ​​، آرتروسکوپی زانو برای تأیید تشخیص پارگی مینیسک استفاده می شد. در آرتروسکوپی ، جراح ارتوپدی اسکوپ را به زانو وارد می کند و مستقیماً به ساختارهای داخل مفصل نگاه می کند. مزیت اضافی آرتروسکوپی این است که آسیب ممکن است همزمان با استفاده از ابزارهای اضافی که به مفصل وارد می شوند ترمیم شود. عیب آرتروسکوپی این است که این یک روش جراحی است که با تمام خطرات بالقوه مرتبط با جراحی همراه است.

درمان پارگی مینیسک چیست؟

درمان پارگی مینیسک به شدت ، محل و بیماری زمینه ای آن در مفصل زانو بستگی دارد. شرایط بیمار همچنین ممکن است گزینه های درمانی را تحت تأثیر قرار دهد. برای درمان پارگی مینیسک اغلب می توان بدون استفاده از داروهای ضد التهاب و توانبخشی فیزیوتراپی ، برای جلوگیری از بی ثباتی مفصل ، پارگی مینیسک را به صورت محافظه کارانه انجام داد. غالباً ، این همان چیزی است که بیمار نیاز دارد. بیمارانی که درگیر یک ورزش هستند یا کارشان از نظر جسمی طاقت فرسا است ممکن است برای ادامه فعالیت خود نیاز به جراحی فوری داشته باشند. بیشتر بیماران بین دو حالت افراطی قرار می گیرند و تصمیم گیری در مورد استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه یا ادامه یک عمل نیاز به نظر شخصیشان دارد.


منبع :

www.medicinenet.com

آواتار دکتر حسین اتحادی

نویسنده

دکتر حسین اتحادی

رتبه ممتاز در آزمون جامع پیش کارورزی در سال تحصیلی ۱۳۸۴-۱۳۸۵ دانشجوی نمونه دانشگاه علوم پزشکی شیراز سال ۱۳۸۵ رتبه اول کشوری پره بورد تخصصی در رشته جراحی استخوان و مفاصل سال ۱۳۹۲ رتبه اول امتحان ارتقا ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارتباط مستقیم با دکتر حسین اتحادی