پا

علت سرپا راه رفتن کودک

علت سرپا راه رفتن کودک

علت سرپا راه رفتن کودک

در این مقاله آموزشی، که جزو آموزش های پا سایت دکتر حسین اتحادی هست می پردازیم به :

راه رفتن با انگشتان پا یک الگوی راه رفتن است که در آن کودک روی توپ های پای خود راه می رود ، بدون این که بین پاشنه و زمین تماس داشته باشد. راه رفتن با انگشتان پا در کودکانی که راه رفتن را یاد می گیرند شایع است. با این حال ، پس از ۲ سالگی ، اکثر کودکان از راه رفتن روی انگشتان پا دست میکشند و راه رفتن را با الگوی معمولی پاشنه تا پنجه شروع می کنند.

در موارد بسیار نادر ، ادامه راه رفتن با انگشتان پا پس از ۲ سالگی ممکن است نشانه یک بیماری زمینه ای باشد. در اکثر موارد ، راه رفتن مداوم روی انگشتان پا “ایدیوپاتیک” است ، به این معنی که علت دقیق آن مشخص نیست. کودکان بزرگتر که به راه رفتن روی انگشتان پای خود ادامه می دهند ممکن است این کار را به سادگی از روی عادت انجام دهند یا اینکه ماهیچه ها و تاندون های ساق پا در طول زمان سفت شده اند.

درمان اصرار بر روی راه رفتن روی انگشتان پا،  اغلب شامل یک دوره گچ گیری یا مهاربندی است که به کشش ماهیچه ها و تاندون های ساق پا و تشویق راه رفتن طبیعی کمک می کند.

آناتومی

ساق پا شما از دو عضله اصلی تشکیل شده است. آن ها شامل :

• عضله گاستروکنمیوس(عضله دوقلو). این عضله  بزرگ ساق پا است. دو قسمت آن برجستگی را ایجاد می کند که در زیر پوست قابل مشاهده است.

• ماهیچه سولئوس ( ماهیچه نعلی). این ماهیچه کوچکتر و مسطح در زیر عضله گاستروکنمیوس قرار دارد.

هر دو عضله در قاعده ساق پا ادغام می شوند و در آنجا تبدیل به تاندون آشیل می شوند. سپس تاندون آشیل وارد استخوان پاشنه پا می شود. وقتی عضلات ساق پا را منقبض می کنید ، تاندون آشیل پاشنه پا را می کشد.

علت سرپا راه رفتن کودک

 ماهیچه های ساق پا و تاندون آشیل با هم همکاری می کنند تا هنگام راه رفتن پاشنه پا را بلند کنید.

در برخی از کودکانی که با انگشتان پا راه می روند ، ممکن است این ترکیب ماهیچه و تاندون در بدو تولد کوتاه تر باشد یا به مرور کوتاه شود ، این امر باعث می شود کودک نتواند پاشنه های پا را به زمین لمس کرده و با کف پای صاف راه برود. با این حال ، در بیشتر کودکانی که با انگشتان پا راه می روند ، ترکیب ماهیچه و تاندون به اندازه کافی طولانی است که اگر کودک بتواند با پاشنه های پایینی خود راه برود ، می تواند راه برود.

علل سرپا راه رفتن کودک

در اکثر کودکان ، راه رفتن روی انگشتان پا “ایدیوپاتیک” است ، به این معنی که علت دقیق آن ناشناخته است. وقتی این کودکان توسط پزشک مورد ارزیابی قرار می گیرند ، معاینات فیزیکی و آزمایشات عصبی آنها طبیعی است.

علل پزشکی

در تعداد کمی از موارد ، راه رفتن مداوم با انگشتان پا می تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد ، مانند:

  • فلج مغزی
  • دیستروفی( پوسیدگی ) عضلانی
  • ناهنجاری نخاع

اگرچه کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم بیشتر از کودکانی که در حال رشد طبیعی هستند، بروی  انگشتان پا راه می روند ، اما هیچ ارتباط مستقیمی بین این دو حالت وجود ندارد و راه رفتن با انگشتان پای آنها ممکن است مربوط به حس باشد.

علائم سرپا راه رفتن کودک

اکثر بچه های خردسال که روی پنجه پا راه می روند ، وقتی از آنها خواسته می شود با کف پای صاف راه می روند. با این حال ، بسیاری از کودکان بزرگتر که به راه رفتن روی انگشتان پای خود ادامه می دهند (معمولاً کسانی که بالای ۵ سال سن دارند) نمی توانند با پاشنه های پایین راه بروند. این کودکان ممکن است از مشکلات پوشیدن کفش یا شرکت در فعالیتهای ورزشی یا تفریحی که شامل پوشیدن اسکیت یا اسکیت روی یخ است شکایت کنند.

برخی از کودکانی که با انگشتان پا راه می روند ، شکایات خاصی ندارند ، اما والدین آنها هنوز نگران تأثیر الگوی راه رفتن آنها بر عملکرد آینده آنها در نوجوانی و بزرگسالی هستند.

معاینه دکتر

پزشک شما با پرسیدن تعدادی سوال شروع می کند ، از جمله:

  • آیا عوارض بارداری وجود داشت یا فرزند شما زودرس متولد شده؟
  • فرزند شما چند ساله بود که به مراحل رشد مانند لبخند زدن ، نشستن و راه رفتن رسید؟
  • راه رفتن روی انگشتان پا از کی شروع شد؟ (به عنوان مثال ، آیا این کار زمانی شروع شد که فرزند شما شروع به راه رفتن مستقل کرد یا در سنین بالاتر؟)
  • آیا انگشت پا از هر دو طرف راه می رود یا فقط از یک طرف؟ (راه رفتن انگشتان پا فقط از یک طرف ممکن است برای پزشک شما بیشتر نگران کننده باشد زیرا گاهی اوقات می تواند نشان دهنده یک مشکل عصبی باشد.)
  • آیا سابقه راه رفتن روی انگشتان پا در خانواده وجود دارد؟
  • چند درصد از زمان صرف راه رفتن روی انگشتان پا می شود؟
  • در صورت پرسش ، آیا فرزند شما قادر است با کف پای صاف راه برود؟
  • آیا فرزند شما از درد پا یا ساق پا ، ضعف در پاها یا مشکل در ارتباط با کودکان هم سن خود شکایت دارد؟

معاینه ی جسمی

معاینه فیزیکی معمولاً با مشاهده راه رفتن فرزند شما آغاز می شود. به منظور اجتناب از “راه رفتن پزشک” (بیمار تمام تلاش خود را می کند تا موقع حضور پزشک درست راه برود) ، این کار ممکن است حتی قبل از اینکه کودک شما متوجه شود تحت مراقبت است ، انجام شود.

سپس پزشک شما از شما می خواهد پیاده روی معمولی (روی انگشتان پا) را مشاهده کنید ، و بعد از آن “بهترین” راه رفتن او (راه رفتن تا حد ممکن با کف پاشنه صاف). علاوه بر مشاهده راه رفتن بروی انگشتان پا در این مدت ، پزشک همچنین هموار بودن  راه رفتن را به عنوان بخشی از ارزیابی عصبی ارزیابی می کند.

علت سرپا راه رفتن کودک

پزشک راه رفتن کودک شما را مشاهده کرده و سفتی ساق پا را ارزیابی می کند.

در طول معاینه فیزیکی ، پزشک همچنین موارد زیر را انجام می دهد:

  • پای کودک را از نظر وجود ناهنجاری ها ، از جمله تفاوت بین پای چپ و پای راست بررسی می کند.
  • به دنبال تفاوت در طول پا و اندازه ران و ساق پا
  • با درخواست از فرزند خود برای حرکت دادن پا و مچ پا به روش های مختلف ، میزان سفت شدن یک یا هر دو عضله ساق پا را ارزیابی می کند.
  • محدوده حرکت در لگن و زانو را بررسی می کند
  • به دنبال هرگونه ناهنجاری پوستی در اندام تحتانی و کمر

آزمایشات برای سرپا راه رفتن کودک

معاینه مغز و اعصاب. برخی از آزمایشات عصبی ساده به شما کمک می کند تا مشخص شود که آیا اختلالات سیستم عصبی فرزند شما می تواند  به در راه رفتن روی انگشتان پا مربوط باشد یا خیر. این آزمون متناسب با سن ، سطح رشد و توانایی همکاری شما انجام می شود.

در طول معاینه ، پزشک شما موارد زیر را انجام می دهد:

  • انقباض یا سفت شدن بیش از حد ماهیچه های بازوها یا پاها ، ارزیابی می کند.
  • قدرت عضلات اصلی را بررسی میکند.
  • با ضربه زدن به چکش کوچک لاستیکی یا نوک انگشت روی نقاط مختلف بدن ، رفلکس های کودک خود را بررسی میکند.
  • ظاهر یا حس را در بازوها و پاها آزمایش کنید.

آزمایش های دیگر:

 راه رفتن بروی انگشتان پا ایدیوپاتیک از تشخیص معمول به دور است، به این معنی که همچین مشکل را نمی توان از سابقه پزشکی و معاینه جسمی فرزند خود تشخیص داد. به همین دلیل ، آزمایشات خاصی-مانند اشعه ایکس ، اسکن CT و MRI و آزمایش عصب و ماهیچه شامل تکه های الکترود یا سوزن-معمولاً سفارش نمی شوند.

درمان

درمان راه رفتن روی انگشتان پا به عوامل مختلفی بستگی دارد ، از جمله:

سن کودک

این که آیا کودک قادر است با کف پای صاف راه برود

درمان غیر جراحی

برای کودکانی که ۲ تا ۵ سال سن دارند و می توانند با کف پای صاف راه بروند ، درمان اولیه همیشه غیر جراحی است.

درمان غیر جراحی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مشاهده. ممکن است پزشک توصیه کند که کودک خود را با مراجعه منظم به مطب برای مدتی تحت نظارت قرار دهید. اگر او از روی عادت روی انگشتان پا راه می رود ، ممکن است خود به خود متوقف شود.

قالب گیری ( گچ) . پزشک شما ممکن است یک سری گچ راه رفتن کوتاه برای کمک به کشش و بلند شدن ماهیچه ها و تاندون های ساق پا و ترک عادت راه رفتن بروی انگشتان پا انجام دهد. گچ گیری  معمولاً در طی چند هفته انجام می شود.

بند طبی . پوشیدن ارتوز مچ پا (AFO) می تواند به کشش و طولانی شدن ماهیچه ها و تاندون ها کمک کند.AFO  یک مهاربند پلاستیکی است که در قسمت پشت ساق پا گسترش یافته و پا را در زاویه ۹۰ درجه نگه می دارد. به طور معمول ، مهاربندی برای مدت زمان طولانی تری نسبت به گچ (ماه ها و نه هفته ها) انجام می شود.

بوتاکس درمانی. برای بیماران خاص – معمولاً کسانی که دارای اختلالات عصبی هستند که منجر به افزایش انقباض عضلانی می شود – تزریق یک دوز بوتولینوم A (بوتاکس) نیز ممکن است برای تضعیف موقت ماهیچه های ساق پا انجام شود. این امر باعث می شود تا ماهیچه ها در حین گچ گیری یا بستن به راحتی کشیده شوند.

علت سرپا راه رفتن کودک

پوشیدن بند طبی  مچ پا (AFO) می تواند به کشش و طولانی شدن ماهیچه ها و تاندون های ساق پا کمک کند.

درمان جراحی

در کودکان بالای ۵ سال که روی پنجه پا راه می روند ، ماهیچه های ساق پا و تاندون آشیل ممکن است آنقدر سفت باشند که راه رفتن با کف پای صاف امکان پذیر نباشد. برای این بیماران ، پزشک ممکن است یک عمل جراحی را برای طولانی شدن تاندون آشیل توصیه کند. افزایش تاندون ها باعث افزایش دامنه حرکتی و عملکرد بهتر پا و مچ پا می شود.

قسمت خاصی از تاندون که دراز می شود بستگی به این دارد که آیا پای بیمار می تواند صاف در مچ پا با خم شدن زانو قرار گیرد یا خیر. چندین روش برای طولانی کردن مناطق مختلف تاندون استفاده می شود. پزشک در مورد اینکه کدام تکنیک برای فرزند شما مناسب است با شما صحبت خواهد کرد.

این روش معمولاً به صورت سرپایی (بدون شب ماندن) انجام می شود. پس از طولانی شدن تاندونها ، در حالی که کودک شما هنوز در خواب است ، پزشک پاهای او را در قالبهای کوتاه برای راه رفتن پا قرار می دهد. معمولاً ۴ تا ۶ هفته از این لباس ها استفاده می شود.

بهبود سرپا راه رفتن کودک

معمولاً فیزیوتراپی پس از درمان جراحی و غیر جراحی توصیه می شود تا به بیمار کمک کند راه رفتن معمولی با پای ثابت را بیشتر یاد بگیرد. فیزیوتراپی پس از جراحی معمولاً تا زمانی که گچ های راه رفتن برداشته نشوند ، شروع نمی شود.

نتیجه

اکثر بیماران با گذشت زمان بهبود می یابند و می توانند در فعالیت ها و ورزش های عادی شرکت کنند. با این حال ، مطالعات نشان می دهد که برخی از کودکان به راه رفتن روی انگشتان پای خود ادامه می دهند – حتی پس از گچ گرفتن یا جراحی.


منبع : orthoinfo.aaos.org

آواتار دکتر حسین اتحادی

نویسنده

دکتر حسین اتحادی

رتبه ممتاز در آزمون جامع پیش کارورزی در سال تحصیلی ۱۳۸۴-۱۳۸۵ دانشجوی نمونه دانشگاه علوم پزشکی شیراز سال ۱۳۸۵ رتبه اول کشوری پره بورد تخصصی در رشته جراحی استخوان و مفاصل سال ۱۳۹۲ رتبه اول امتحان ارتقا ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارتباط مستقیم با دکتر حسین اتحادی